maewpilar

One night of nothing in my brain with all the quirky hats!

What’s the most enjoyable, most fun, most just-darn-entertaining book you’ve read recently? (Mind you, this doesn’t necessarily mean funny, since we covered that already. Just … GOOD.)

This is my first time participating in Booking Through Thursday. My answer for this question is Anne of Green Gable series.

The story is that few months ago I got a serious dry eyes symptom that I couldn’t read more than one page of a book. It was so boring, being unable to read. So, I downloaded the audio version of this book, chosen randomly, from Project Gutenberg and tried listening to it. I didn’t finish the audio but the first chapter somehow captured my interest and when I found this beautiful edition I bought it right away.

After finishing the second book, Anne of Avonlea, I decided to order the whole series which are eight books altogether! It’s quite rare for me to read books written by the same author. It’s not that I want to know what would happen with Anne’s life as she’s growing up. I just want to experience the same happy feeling just as when I read the first two books. I don’t know how to explain it. May it be Anne’s character of pure optimistic or beautiful narration of the settings etc. Let’s just say these books make me smile

So far, I have finished 4 of Montgomery’s books, the first three of Anne series plus her novel The Blue Castle, and I love them all! I think her strength is the language. Her narration of the settings or the characters’ feelings are simple, straightforward and beautiful. There are several paragraphs that I actually wrote down in my notebook just for the sake of its beauty.
This is one of my favorite paragraphs;

“I love to sit there and listen to the silence of the grove. Have you ever noticed how many different silences there are, Gilbert? The silence of the woods…of the shore…of the meadows…of the night…of the summer afternoon. All different because all the undertones that thread them are different. I’m sure if I were totally blind and insensitive to heat and cold I could easily tell just where I was just by the quality of the silence about me.”

วันก่อน ออกไปเดินเล่นสนามตอนเช้า เห็นอะไรกลมๆ นิ่งๆ อยู่ขอบสนาม เข้าไปใกล้ถึงเห็นว่าเป็นนก แปลกใจตรงที่มันนิ่งไม่ไหวติง ปกตินกพวกนี้เข้าไปใกล้ แล้วมันจะบินหนี แต่ตัวนี้นิ่งเชียว ขนาดวิ่งเข้าบ้านไปเอากล้องมาถ่าย กลับมาก็ยังอยู่ที่เดิม เราสงสัยว่ามันวางไข่อยู่หรือเปล่า เพราะเคยเห็นเปลือกไข่นกสีฟ้าอยู่ตามสนามหญ้าบ่อยๆ แต่พ่อบอกว่าไม่ใช่ นกที่วางไข่สีฟ้านั้น ตัวจะออกขาวๆ ตัวนี้พอดูรูปใกล้ๆ แล้วปากมันเหมือนเป็ดนะ

ถ่ายรูปไปหลายมุมมาก มันก็ยังไม่ขยับ เราเลยเดินไปที่อื่น กลัวว่าจะกวนมัน มองมาอีกทีมันก็เดินออกไปแล้ว แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมมันไม่บิน หรือมันไม่สบาย เข้าไปดูที่มันนั่ง ก็ไม่มีร่องรอยของไข่

ที่บ้านมีนกเยอะมาก บางทีก็คุยกันเจี๊ยวจ๊าว ตอนนี้กำลังติดใจนกกางเขน สีดำขาวตัดกันฉึบฉับดูเท่ดี อยากถ่ายรูปมันให้ได้สักครั้ง แต่นกพวกนี้ไวชะมัดไม่เหมือนนก(หรือเป็ด?)ตัวนี้…

++++

I was doing a morning exercise in my yard when I noticed something brown and round on the green grass. At closer look, it’s some kind of a bird. A fat bird sitting still and very quietly doing something. It stayed there quite a long time even after I ran back to the house and grabbed my camera, it’s still there. At first I thought it’s laying an egg as I had seen a lot of little pale blue egg shells on my green grass yard before. My dad didn’t think so though. He said the birds who laid the blue eggs looked white. This one looked like a duck, considering its beak.

Shortly after I took a shot, it just got up and walked away. Walk not fly, maybe it’s sick? I still don’t know what it’s doing though…

There ’s a lot of bird around my house. Sometimes you can hear them singing, chatting and even see them fighting! I like beautiful black and white Magpie but it’s very hard to take a shot of the birds. They fly very high and very fast, unlike this mysterious bird (or duck?) here…

เวลาเหนื่อยหรือเครียด มุมพักใจของเราก็คือตู้หนังสือ…

วันก่อนไปรื้อตู้หนังสือแก้เครียด เจอหนังสือเล่มนี้ ดีใจมากเพราะเป็นหนังสือเล่มโปรดสมัยเด็กที่เหลือรอดมาได้ เล่มอื่นๆไม่รู้หายไปไหนหมด

ชื่อหนังสือ คือนิทานแสนสุข แปลจาก My Happy Bedtime Stories ไม่มีชื่อคนเขียน คนแปลคือ อ. สนิทวงศ์ ปีที่พิมพ์เป็นปีเกิดเราพอดี จำไม่ได้ว่าได้มาได้ยังไง อาจจะเป็นหนังสือที่ตกทอดมาจากพี่อีกทีหนึ่ง

จะว่าไปหนังสือเล่มนี้น่าจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้เราสายตาสั้น เพราะความที่ชอบมาก เลยเอาไปอ่านในรถตอนเช้าเวลาไปโรงเรียน ตอนบ่ายเวลากลับบ้าน เรียกว่ามีติดรถไว้เลย อ่านซ้ำไปซ้ำมาไม่มีเบื่อเลย รูปประกอบตอนนี้เราว่ามันไม่สวย แต่ในความรู้สึกของเด็ก แค่มีรูปประกอบก็สนุกแล้ว

เดี๋ยวต้องหาเวลาอ่านซ้ำอีกทีดีกว่า ดูซิว่าจะสนุกเหมือนตอนเด็กๆไหม

++++

Whenever I feel so tired or upset from something, I would go to my happy corner…my bookshelves.

The other day I found this book from my old bookshelves. I was so glad as this was one of my favorite books when I was a kid. The name is ‘My Happy Bedtime Stories’ but there is no credits of who was the writer and illustrator. It was printed in the year I was born but I cannot remember how I got the book. It might have belonged to my sister once.

I think I can accuse this book as the reason why I wear thick glasses now. I liked this book so much that I reread it several times in the car on my way to school and again on my way back home. I think I must have read it a thousand times already at that time.

They are all happy tales and I wonder if I can still enjoy it as much now that I’m so grown up…

It’s a good memory though…