maewpilar

น่าร้ากกก แค่นั่งดูก็มีความสุข…

ช่วงนี้พอจะว่างหน่อย ตอนเย็นๆ เลยมักจะคว้าสมุดไปนั่งวาดรูปในสวน ฉากนี่ไม่ได้เซ็ตเอง แต่มีอยู่แล้วในสวน หมายถึงพ่อที่ชอบแต่งสวนเอามาวางๆไว้ดูเล่น ฟักทองหลากสีซื้อมาจากช่วงตรุษจีนถูกเอามาจัดวางในรังที่ทำมาจากขอนไม้ขนาดเล็ก วางบนเก้าอี้ไม้ในสวน วาดไปวาดมา วาดไปวาดมา อยู่ๆก็นึกขึ้นมาว่าเก้าอี้ตัวนี้ตากแดดตากลมจนเก่าซีดมานานมากเลยนะ น่าจะเกือบยี่สิบปีได้ แสดงว่าเราอยู่บ้านนี้มานานมากกก บางทีมากจนเราไม่ใส่ใจมันหรือเปล่า นึกอย่างนี้ก็ลองนั่งเงียบๆ ฟังเสียงนกร้อง ซึ่งมีหลายโทน หลายสไตล์ จากนกตัวเล็กตัวใหญ่ แหงนมองต้นไม้ใหญ่ ก็เห็นว่ากิ่งก้านสาขาของมันดูเยอะแยะซับซ้อน สีเขียวของใบไม้ก็ช่างมีหลายเฉดขนาดนี้เชียวหรือ
ไม่รู้ว่าที่ผ่านมา เราเอาตา เอาความรู้สึกไปจับอยู่ที่ไหน ถึงมองไม่เห็นสิ่งสวยงามที่อยู่ใกล้ๆนี่เอง…
อยู่ๆ ก็อารมณ์ติ๊ดขึ้นมาซะอย่างนั้น…
วาดเสร็จแล้วอยากจะลงสี แต่กลัวว่าจะไม่ได้เรื่อง เลยขอเก็บสีเป็นภาพถ่ายดีกว่า

กำลังหัดทำ flash อยู่ ความจริง เรียนมาตั้งแต่ flash รุ่นแรกๆ แต่พอไม่ได้ทำประจำก็ลืมหมด มารื้อฟื้นอีกที ก็สนุกดีนะ…

จำไม่ได้แล้วว่าซื้อหนังสือเล่มนี้มาจากที่ไหน รู้แต่ว่ามันนั่งเล่นอยู่บนชั้นหนังสือเป็นปีๆกว่าเราจะหยิบมาอ่านอย่างจริงจัง หนังสือสวยเล่มนี้มีภาพประกอบของ Inga Moore เป็นแม่เหล็กดึงดูดที่ทำให้เราซื้อมาเก็บ ตอนแรกไม่ได้อยากอ่านเลย แถมเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเรื่องเดียวกับ The Canterbury Tales ของ Geoffrey Chaucer สมัยศตวรรษที่ 14 นู่น ทั้งที่ชื่อคนเขียนมันก็บอกอยู่แล้วว่าคนละคนกัน -_-’
พอมาอ่านจนจบก็รู้สึกว่าชอบ เป็นเรื่องผีๆที่ฮาและน่ารักดี คุณผีแห่ง Canterville Chase ทำหน้าที่หลอนคนได้ดีมาหลายปี แต่พอเจ้าของบ้านคนใหม่ซึ่งเป็นชาวอเมริกันผู้ไม่เคยกลัวผีย้ายเข้ามา คุณผีก็เกิดอาการเสียศูนย์ ขาดความมั่นใจในความเป็นผีไปเลย คนเขียนเล่าเรื่องได้น่ารักด้วยภาษาง่ายๆ เห็นภาพได้ด้วยภาพสวยๆ จากนักวาดมือรางวัล
หลังจากที่อ่านหนังสือฝรั่งไม่จบมาสองเล่มติดต่อกัน (ไม่ใช่ขี้เกียจแต่มันไม่สนุกน่ะ-_-’ )พออ่านเรื่องนี้จบเลยดีใจนิดหน่อย เป็นความภูมิใจเล็กๆ ของคนที่ชอบดองหนังสือ…