วันก่อนปัดผุ่นชั้นหนังสือ(หลังจากไม่ได้ปัดมาเป็นปี)เจอหนังสือภาพสุดน่ารักนอนเหงาผุ่นจับบนชั้น หนังสือนี่เป็นของฝากจากประเทศไหน ไม่แน่ใจ อาจจะเป็นญี่ปุ่นเพราะคุณพี่ไปบ่อยสุด แต่ที่แน่ๆเป็นหนังสือภาพภาษาอิตาเลี่ยน แปลมาจาก Wibbly Pig series โดย นักวาดภาพชาวอังกฤษ Mick Inkpen ซึ่งเป็นคนวาด Kipper the dog ด้วย Kipper นี่เราเห็นขายเป็น vcd มานานแล้ว ได้แต่จับๆดู เพราะรูปน่ารักดี แต่ถ้าซื้อไปดูคงไม่สนุกเท่าไหร่ (คนมันแก่แล้วอ่ะนะ-_- ถ้าดูตอนเด็กๆอาจจะสนุก)
จะว่าไปเราก็มีสมบัติน่ารักๆที่ลืมไปแล้วว่ามีอยู่เยอะเหมือนกันแฮะ
ซื้อแพลนเนอร์เล่มนี้มาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว ชั่งใจอยู่แป๊บนึงว่าจะซื้อดีไหม เพราะที่บ้านก็มี organizer อยู่แล้ว แถมลายมือห่วยๆอย่างเราอาจจะทำให้สมุดเล่มสวยนี้มีราคีไปซะเปล่าๆ แต่พลิกไปพลิกมา ลูบคลำไปมาจนคนขายเริ่มเหล่ เราก็ตัดสินใจซื้อมาจนได้ ตั้งใจว่าจะเขียนสวยๆหน่อยละกัน
ตอนซื้อนี่ก็พอจะนึกออกว่ารูปหน้าปกเป็นภาพพิมพ์แบบ woodblock ของญี่ปุ่น แต่นึกชื่อศิลปินไม่ออก เปิดดูข้างในก็เจอชื่อ Ando Hiroshige ก็ยังไม่คุ้นอยู่ดี รู้สึกว่าสมัยเรียนมันมีชื่อที่ไม่ได้สะกดอย่างนี้ พอมาคุยกับพี่สาวถึงนึกออกว่าคนที่เราคุ้นชื่อคือ Hokusai และงานที่คุ้นตาก็คือ The Great Wave ซึ่งเป็นคนละคนกันกับ Hiroshige เราดูงานของ Hokusai ในเวบก็รู้สึกว่างานของเขาดูมีพลังมากกว่าของ Hiroshige ทั้งในเรื่ององค์ประกอบภาพและการใช้สี แต่เราก็ชอบผลงานของ Hiroshige เหมือนกัน ยิ่งไปเจอหนังสือรวมภาพของศิลปินท่านนี้ก็ยิ่งชอบ เป็นงานที่ให้ความรู้สึกสงบนิ่งดี ยิ่งเป็นงานพิมพ์จากบล๊อกไม้ก็ยิ่งทึ่ง เพราะแต่ละภาพมีรายละเอียดที่ต้องใช้ความอุตสาหะอย่างมาก ทำให้นึกถึงตอนเรียนวิชา printing ที่รวมการพิมพ์ภาพจาก letterpress กับ woodblock เป็นวิชาที่สนุกมาก แต่ต้องใช้ความอดทนและความประณีตจริงๆ ส่วนเราตอนนี้ที่ชินยุดดิจิตัล เปลี่ยนสี เปลี่ยนรูป แค่เพียงแค่ปลายนิ้วคลิ๊ก ก็คงไม่สามารถอดทนทำได้อย่างนั้นอีกแล้ว ทั้งที่รู้ว่างาน handmade จะมีเสน่ห์กว่าหลายเท่า
รูปบนปกสมุดมีชื่่อว่า Miho-no-Matsubara (Pine Grove of Miho) ส่วนหน้าในที่เอามาโชว์เป็นรูปที่เราชอบที่สุด ชื่อว่า Suruga, Satta no Kaijo (the Sea Off Satta, Suruga) สองรูปนี้อยู่ในงานชุด Thirty-six Views of Mount Fuji
ออกมาคู่กันเลยกับ โชคดีที่(ไม่)ได้รักเธอ แต่เรื่องนี้ออกแนวฮาๆ แต่น่ารัก เรื่องราวของคุณหมออิราบุ จิตแพทย์ร่างกลมที่ชอบฉีดยาคนไข้เป็นชีวิตจิตใจ เรียกว่าไม่ว่าจะป่วยเป็นอะไรมา หมอขอฉีดยาไว้ก่อน ยิ่งคุณหมอมีพยาบาลสาวหุ่นเซ็กซี่แต่หน้าตายคอยเป็นผู้ช่วย โรคพิกลคนพิลึก นี่ก็ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ หนังสือแบ่งออกเป็นตอนๆ แต่ละตอนก็จะมีพฤติกรรมแปลกๆของคนไข้(รวมทั้งของหมอด้วย)ที่สะท้อนจิตใต้สำนึกของคนเรา เรียกว่าอ่านเพลินๆ แต่ก็ได้สาระไปด้วย
ปกเล่มนี้ทำพร้อมกับ โชคดีที่(ไม่)ได้รักเธอ เลยเหมือนติดโรคพื้นขาวไปซะงั้น ความจริงไม่ได้ตั้งใจ แต่ลองพื้นสีแล้ว รู้สึกไม่ชอบเท่าขาวน่ะ คอนเสปต์ก็อยากให้ออกมาสนุกๆแบบงงๆนิดนึง(ตอนแรกของหนังสือเกี่ยวกับชิงช้าเหินเวหาน่ะค่ะ)
ใครชอบอ่านอะไรเบาๆ ฮานิดๆ แกมสาระหน่อยๆ ก็แนะนำเล่มนี้เลยจ้า
รับรองว่าคุณจะหลงรักหมอตุ้ยนุ้ยที่ชื่ออิราบุนี่แน่นอน
ปกหนังสือนิยายแปลญี่ปุ่น คอนเซปต์ทางบ.ก. อยากได้ประมาณ ชีวิตนี้มีความหวัง สดใสๆ บวกโรแมนติคนิดๆ
เรื่องจะออกแนว chic-lit เรื่องราวของสาวญี่ปุ่นธรรมดาๆที่มีจุดหมายในชีวิตเพียงแค่แต่งงาน แต่โชคร้ายดันไปหลงรักหนุ่มที่ไม่ต้องการการผูกมัด นางเอกของเราช้ำใจอยู่สักพักก็เกิดแรงฮึด อยู่คนเดียวก็ได้ ว่าแล้วก็บินไปค้นหาตัวเองที่ฟลอเรนซ์ เมืองในฝันซะเลย
ชอบเรื่องนี้ตรงฉากหลังที่เป็นอิตาลี อ่านไปก็หารูปในเวบมาดูไป คิดแบบอยู่นานเหมือนกัน ตอนแรกกะจะวาดฉากหลังเป็นเมืองฟลอเรนซ์จริงๆเลย แต่หารูปถูกใจไม่เจอ เลยวาดเองซะเลย ตึกที่อยู่ข้างหลังนั่นวาดมือ แล้วสแกนเข้าเครื่องเปลี่ยนสีอีกนิดก็ออกมาอย่างที่ตั้งใจ ส่วนตัวสกู๊ตเตอร์วาดในคอมเอา ลงสีลูกกวาดหวานแหววสมใจ ที่ภูมิใจสุดๆน่าจะเป็นกรอบชื่อเรื่อง เพราะออกมาเป๊ะๆกับที่คิดไว้ในหัวเลย
เป็นงานที่ภูมิใจนำเสนออีกชิ้นนึงจ้ะ
หลังจากร้อนอบอ้าวมาหลายวัน วันก่อนฝนก็ตกจนได้ เหมือนอัดอั้นมานาน คราวนี้ได้ทีตกเลยตกใหญ่เลย
ระหว่างนั้นไฟก็จะตกเป็นระยะๆ บ้านก็ไม่ได้อยู่ที่ห่างไกลตัวเมือง แค่เกือบๆชานเมืองแค่นั้น ทำไมไฟมันตก
ง่ายดายเหลือเกิน ลมพัดวูบเดียวไฟก็ตกซะงั้น ที่บ่นไม่ใช่อะไรหรอก กลัวแมคที่ใช้ทำมาหากินจะเดี้ยงเอาน่ะสิ
หรือกำลังทำงานมันๆ มันก็วูบ จอค้าง พร้อมกับสติที่บอกว่า ไอ้ที่วาดๆไปเมื่อกี้ ยังไม่ได้เซฟเลยยยย! เซ็งจริง
แต่ฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ เพราะถึงแม้ฟ้ายังไม่ใสซะทีเดียว แต่วันนี้อากาศก็ดีใช้ได้เลย มีลมพัดตลอด
ไม่นิ่งอบอ้าวเหมือนวันก่อนๆ เย็นๆ ดี ถึงคิดอะไรไม่่ค่อยออก แต่ก็รู้สึก happy ดีนะ
