maewpilar

เจองานของ vincent mathy คนนี้จาก flickr แล้วรีบ bookmark ทันที งานใส น่ารักมาก เห็นว่าเป็นนักวาดภาพประกอบในเบลเยี่ยม ลงนิตยสารฝรั่งเศส เราเลยมีโอกาสแค่ดูในเวบ รูปนี้เป็นภาพประกอบหนังสือชื่อ mon beau sapin ชอบโทนสีของภาพจริงๆเลย

ไปเจอภาพต้นฉบับที่เคยเอามาวาดในคอม รูปนี้วาดตอนม.ปลายมั๊ง หรือเข้ามหา’ลัยแล้วไม่แน่ใจ
เป้นรูปที่วาดโดยไม่คิดอะไรมาก ใช้สีเทียนบนกระดาษมีลายในตัว ดีที่หนเดียวได้เลย ไม่งั้นแก้ไม่ได้…
มีอีกรูปในซีรีย์สีเทียนนี่ แต่…ออกมาไม่ได้เรื่อง

โฆษณา tops supermarket ตัดจาก โพสต์ทูเดย์ ไม่ใช่ไอเดียใหม่อะไร
เพียงแต่ชอบหน้าตา layout มันเท่านั้นเอง จริงๆมีซีรีส์ก่อนหน้าที่คู่สีดูเด่นกว่านี้แต่ไม่ได้ตัดเก็บไว้…อืมม

นานๆ ได้ไปเดินห้างในเมืองสักที พอเห็นของกินหรูหราก็ตื่นตาตื่นใจไปหมด (ปกติอยู่บ้านกินแต่ผัดผัก-_-’) เสาร์ที่ผ่านมาไปดูหนังสือที่คิโนะฯ อิเซตัน แวะกินร้านโปรดคือ 歌行燈 ISETAN (utaandon) ปกติจะไม่ชอบกินอุด้ง แต่ร้านนี้ต้องยกให้ เส้นทั้งเหนียว นุ่ม แถมน้ำซุปเข้มข้น เด็ดขาด ติดลิ้น จนรู้สึกว่าน้ำซุปที่กินที่ฟูจิวันนี้จืดไปสนิทใจพี่สาวรับประกันว่าของเขาต้มตามสูตรต้นตำหรับ นั่นคือต้มจากปลาจริงๆ ไม่ใช่ซุปผงแบบร้านทั่วไป จานโปรดของเราคือ きつねうどん คิืทสึเนะอุด้ง ใส่แแผ่นเต้าหู้ทอดหรือ อะบุระอะเกะ (คิทสึเนะ นี่แปลว่า หมาจิ้งจอก แต่ทำไมมันชื่อนี้ใครอยากรู้ไปถาม คุณพี่ เอาละกันนะ) แต่วันนั้นดันสั่ง おでん โอเด้ง ไปด้วย เห็นในเมนูดูที่เล็ก พอมาเสริฟ์ก็ให้ตกใจ ชามใหญ่เท่าอุด้งเลยแฮะ แถมชิ้นเบ้งเกือบเท่ามือ แต่อร่อยๆมากๆๆๆ จานหนึ่งมีเจ็ดชิ้น ไข่ต้ม คอนยัคคุหรือบุก เต้าหู้ หัวใชเท้า(อร่อยมากกก) สาหร่าย เนื้อ มัน สรุปว่า วันนั้นกินเรียบ แถมด้วยสับปะรดปั่นอีกต่างหาก กระเป๋าฟีบ แต่ตัวพอง เสียดายไม่ได้เอากล้องไป ไม่งั้นจะถ่ายมาให้ดูกัน

ยัง…ยังไม่จบ ยังไม่ได้พูดถึงรูปหัวเรื่องเลย ขนมนี่มีชื่อว่า mille-feuille หรือ thousand leaves ตามฝรั่งเศสเรียก ถ้าเป็น อเมริกา เก๊าะเรียก Napoleon อันนี้ตามโจ๊กที่เล่าๆมา เขาบอกว่าเป็นขนมที่นโปเลียนชอบมาก และกินเข้าไปเยอะเกินจนแพ้สงครามที่วอเตอร์ลู…ไหนบอกว่ากองทัพเดินด้วยท้องไง…

ความจริงเคยเห็นหน้าตาที่สวย น่ากินกว่านี้ แต่วันนั้นไม่รู้เป็นไง เดินผ่านแล้วอยากกินขึ้นมาติดหมัด ต้องหิ้วกลับมาหม่ำที่บ้านจนได้ ชื่อร้านคือ sun moulin (เคยมีคนอ่านว่า ซาน มุ่ยหลิน แต่จริงๆ มัน ซัน มูแลง ไม่ใช่เรอะ???) ชั้น 5 อิเซตัน มีขนมปังกับคุ้กกี้ข้าวโอ๊ตอร่อยมากกกก

ส่วน ขนมพันชั้น ข้างบนนี่ไม่ต้องตามไปชิม เพราะไม่อร่อยจ้ะ ถ่ายรูปมาดูเล่นเฉยๆ…

ภาพประกอบหนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นของ ส.ส.ท. ทำเสร็จไปนานแล้ว แต่รู้สึกว่าหนังสือยังไม่ออก เป็นงานที่ทำสนุกดี

เห็นหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกก็ติดใจหน้าปกทันที เปิดดูเรื่องย่อก็ยิ่งน่าสนใจ daughter of the Forest เป็นเล่มหนึ่งในสามเล่มที่เรียกว่า Sevenwaters trilogy เล่มแรกนี้มีโครงเรื่องจากนิทานปรัมปราที่ว่าด้วยเด็กสาวผู้กล้าหาญ ผู้เสียสละความสุข เฝ้าอดทนทอเสื้อหกตัวที่ทำจากเถาหนามเพื่อช่วยหกพี่ชายซึ่งถูกสาปเป็นหงส์ หนังสือเขียนโดย Juliet Marillier นักเขียนแฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์ชาวออสเตรเลียน ที่สำนวนการเขียนได้ใจเราพอสมควร จะติดตรงที่ว่าบางตอนก็ออกจะพรรณนามากไปนิดนึง แต่รวมๆแล้วประทับใจ แต่คงไม่เหมาะกับคนที่อยากอ่านแฟนตาซีแบบสู้ด้วยเวทมนต์ ตบด้วยคาถา เพราะเล่มนี้จะออกแนวโรแมนติคแบบเศร้าๆซะมากกว่า

ว่าถึงเนื้อเรื่องไปแล้ว มาดูเหตุที่เอาหนังสือเล่มนี้มาพูดถึงกันดีกว่า นั่นคือรูปบนปกที่ติดใจเราอย่างมาก รูปนี้สร้างสรรค์โดย John Jude Palencar นักวาดภาพประกอบชาวอเมริกันที่มีผลงานบนปกแฟนตาซีเยอะมาก รวมทั้งปก Eragon สีน้ำเงินที่เราเผลอซื้อมาแต่ยังอ่านไม่จบด้วย

เด็กสาวผู้เดียวดายกับโทนสีหม่นแลดูเศร้าเข้ากับเรื่อง และติดตากับเทคนิคการวาดที่ทำให้ภาพดูนุ่มละมุน แต่พอตามไปดูที่เวบก็แอบบอกกับตัวเองว่าห้ามดูทุกรูปรวดเดียวหมด เพราะไม่ใช่ว่าทุกภาพจะดูนุ่มหวานไปซะหมด มีหลายภาพเลยที่เราเปิดแล้วรีบปิด เพราะมันให้ความรู้สึกสยอง สั่นประสาทชอบกล ประมาณว่ารู้สึกถึงกลิ่นเลือดได้ทั้งที่ไม่มีให้เห็นสักหยด แต่ก็เป็นเวบหนึ่งที่น่าสนใจสำหรับสไตล์งานและจินตนาการแฟนตาซีดี